حجــم سبــز

بسیاری از هنرمندان شهرستانی به این مسئله معتقد اند که بین هنر مرکز( تهران ) و هنر شهرستان تفاوتهای زیادی وجود دارد و این یک پدیده تازه و نوظهور نیست چرا که این تفاوت موجود کاملا قابل درک برای اهالی هنر بوده و می باشد .

شاید پر بیراه نباشد که ادعا کنیم در برهه کنونی فرهنگ سازی در هنر و همگانی نمودن آن از خلق آثار هنری بسیار مهم تر می باشد لذا هزینه نمودن جهت همگانی شدن هنر را باید نوعی سرمایه گذاری برای آینده هنری کشور محسوب نمود. از اینرو انتظار این است که شاهد انتقال فعالیت های هنری و ایجاد دبیرخانه های مرکزی کشوری به مرکزیت استانها باشیم.

هر چند بحث تمرکز زدایی هنر از پایتخت و انتقال آن به استان های کشور تابع ایجاد شرایط و امکانات خاص بوده اما وجود علاقمندان ( بخش خصوصی ) و گروه های هنری جوان در شهرستان ها که مبادرت به انجام کارهای بسیار بزرگ در عرصه هنر معاصر، آن هم بصورت داوطلبانه و عاشقانه و با کمترین امکانات موجود به فعالیت می پردازند، به قطع یقین بهانه ای مناسب است تا گروه هنری حجم سبز با بضاعت اندک، بخشی از این فعالیت های تاثیر گذار را اطلاع رسانی نماید و این گروه به آینده روشن و گسترش جریانات هنری خارج از مرکز بسیار خوشبین است.

آیا « هنر خارج از مرکز » می تواند مستقل عمل کند؟

آیا می توان به آینده و رشد این فضای هنری خوشبین بود؟

چه راهکارهای مناسبی می توان برای بهبود روند آن پیشنهاد کرد؟

نبود گالری های خصوصی، فرهنگسراها، موزه ها، دانشگاه ها، تجمع اساتید و هنرمندان به نام کشور ، چرخش اقتصادی هنر و ... چه شرایطی را برای هنر و هنرمند خارج از مرکز رقم زده است؟.

با توجه به عصر رسانه و تبدیل شدن جهان به یک دهکده، آیا می توان به فعالیت هنرمند خارج از فضاهای تعریف شده ذکر شده در مرکز امیدوار بود؟

شما چه سوالاتی در ذهن دارید؟
و ...

به همین منظور گروه هنری حجم سبز از اساتید دانشگاه، هنرمندان، دانشجویان و علاقمندان دعوت می کند تا دغدغه ها و اندیشه های خود را نسبت به موضوع یاد شده در غالب مقاله، نقد و نظر کارشناسی برای ما ارسال نمایند.

ایمیل گروه هنری حجم سبز
info@hajmesabz.com

مطالب ارسالی از شما:

..................................................................................

گــروه بــاز و کنـش هنــری

گستردگی کنش های هنری در ازدحام گروه های هنری و فرهنگ های خلاق و زاینده زیبایی در جهان معاصر ،امروزه مورد توجه و مطالعه می باشد. پیوستگی و ایجاد و فعال سازی گروه های هنری برای نظم بخشی و گاه از نظم اندازی نظم پیشین به عنوان هنجار پذیرفته شده از موارد کارگروهی است که در بسیاری از این گروههای هنری انجام می پذیرد.
شناخت و احساس مسئله ای که هنرمندان گروه های هنری ، نسبت به شرایطی زمانی که در آن زیست دارند عموما باعث ایجاد تغییر و تحول های هنری و بازتعریف های نوین در احیای فرهنگ متناسب تر و مناسب تر در دنیای هنر می گردد.گاه این باز تعریف ها از سوی هنرمندان همان مکاتب پیشین که نیازهای خود را در پیش برد اهداف تعیین شده قبلی مناسب نمی دیده اند شکل می گیرد.

شکل دیگر از اشکال و جهت گیری های هنری در ساخت و تشکیل گروه های هنری بدون زمینه قبلی و احساس همان مسئله و نیاز موجود می باشد.در نوع گروه ها عموما اهداف گروه بر اساس شناخت و مطالعه وضع موجود و برنامه ریزی شده براساس کاستی ها و کمی ها تعیین می شود.گروه هایی که انتشار کارکردهای از پیش اعلام شده را تنها در حوزه افراد حاضر و دسته موجود در قالب اعضای گروه که بیانیه ای را برای این منظور انتشار می دهند رشد و گسترش می یابند، و گروههایی که باز با اعلام و بیانیه ای عمومی دست به کار می شوند اما اینبار جمع و دسته ای بخصوص و الزاما همگن در فرایند تولید و خلق آثار هنری با یکدیگر همکاری ومشارکت نمی نمایند.بلکه گروه ها و هنرمندان گوناگون (بصورت انفرادی ) نیز می توانند در ذیل اهداف گروه های فوق الذکر گردهم آمده و به فعالیت و کار هنری خویش بپردازند.

این شیوه اجرایی گاه خود را همانند یک جشنواره ویا رویدادی رقابتی در زمینه هنری نمایان می سازد،اما با آن تفاوت عمده و حتی گاه بالقوه ای می یابد.در این بخش عدم رقابتی بودن فعالیت های هنری و تنها ایجاد وخلق آثار هنری بدون توجه به کم و کیف آثار از سوی هیات مرکزی مورد نظر قرار می گیرد.در این حالت تنها خود شرکت کنندگان و مخاطبین در کم و کیف ماجرا و برداشت هایشان از موضوع دخیل خواهند بود.

برای تعریف و مجزا نمودن این نوع شیوه هنری باید تفاوت ها و حتی شباهت های آن را با سایر فعالیت های هنری مد نظر قرار داد. اهمیت موضوع در باز یا بسته بودن این جریان می باشد.در هر دو شکل گروه ها و هنرمندان حاضر پذیرای یک حکم کلی و اولیه در برقراری ارتباط و خلق اثر هنری می باشند.در شکل نخست که آن را شکل بسته بدانیم هنرمندان در همین چهارچوب تعریف شده به خلق و کشف هنری می پردازند.آنان با امضای بیانیه و با یک یا چند اعلام عمومی در شکلی واحد دست به کارهنری می شوند.

اما در شکل دوم که آن را شکل باز بدانیم حضور و پیوستگی موضوعات مطرح از سوی افراد و گروههای هنری مدنظر قرار نمی گیرد.بلکه امری بنام مشارکت در جریان سازی و فرایند خلق یک اتفاق هنری در دستور کارگروهها قرار می گیرد.از این رو این نوع گروه ها که ما آن را گروه های باز می نامیم دارای اهداف کلی هستند که در بستر فرایند تولید و تحول هنری به پیش می روند.ولزوم تغییر و تحولات در قالب اهداف پیشین در زمان حاضروتنها با تغییر قالب های پیشین و پیگیری اشکال مورد نیاز فعلی میسر می شود.

این نوع گروه ها اگر بر فرایند تولید اثر هنری با مشارکت بدون دخل و تصرف در کم و کیف آثار ارائه شده در جریان فعالیت خود پایبند بمانند امر مشارکت در جریان سازی تحقق پذیرفته است.اما چنین شرایطی غالبا در فضای فرهنگی کشور ما به اجبار با دخل و تصرفاتی روبه رو خواهد بود که پیشاپیش لزوم خود سانسوری را از هنرمندان شرکت کننده طلب می کند.

اما موضوع مشارکت امری مهم و پرمجادله در جهان معاصر می باشد که لزوم بهره مندی و تلاش فکری در جهت مطالعه دقیق هم از جهت کارکردها و هم از جهت اتفاقات پیش آورنده را طلب می کند.

جریان هنر در روستا به عنوان نمونه ای از این فعالیت مشارکتی است که در سال های اخیر و با پایگاهی مرکز گریز برای گسترش و فراهم آوردن شرایط فکری و فرهنگی در قالب گروه باز هنری ،در نقاط مختلف ایران دست به فعالیت زده است.این گروه با تعاریف باز و گسترده از مفاهیم و جریان سازی هنری برای عموم قشرهای جامعه با هدف فراگیر کردن شناخت و فعالیت هنری در اجتماع آغاز به کار کرده است.در شکلی از این فعالیت مردم عادی و روستایی،کودکان و اهالی یک منطقه و محله برای انجام و تولید و مشارکت دعوت شده اند.در شکل دیگر هنرمندان و دست اندرکاران آن در قالب گروه ها ویا فعالان هنری برای مشارکت فراخوانده می شوند.به نظر می رسد نگاه باز به این امر در جهت جاری ساختن تجربه دوسویه هنر در شاخه آموزش یافته یا فعال و شاخه آموزش نیافته و بدوی باعث گستردگی در فرهنگ تصویری و مشارکتی در سطح یک جامعه می گردد.

آرمین ولی پور
کارشناس ارشد تصویر سازی
..................................................................................

بیانیه گروه هنریٍ مستقل، مستقر در موزه هنرهای معاصر اهواز

به نام خداوند مهربان

هنرمندان گم شده ، هنرمندان کم پیدا ، هنرمندانی که گهگاه در جشنواره ای می درخشند و ستاره ای در آسمان ایران می شوند اما خیلی زود به دست فراموشی سپرده می شوند.

هنرمندانی از رشته های مختلف هنری که در مقابل همه چیز یک تنه می ایستند؛ خانواده ، محیط کار ، همشهریان ... و تمام مشکلاتی که از طرف جامعه به آنها تحمیل می شود. اما بعد از آن باید مورد تایید کسانی قرار گیرند که نه تنها از مشکلات آنها بی خبرند، حتی جغرافیای زندگیشان را هم نمی شناسند و با انگیزه ها و دردها و فراز و فرود زندگیشان بیگانه اند.

تکلیف هنر شهرستانی چیست؟ تا کی باید هنرمند شهرستانی دغدغه و تمام انرژی خلق اثرش را صرف معرفی خود یا پیدا کردن جایگاه کوچکی در هنرواقع در مرکز کند؟ آیا اصلا نیازی هست کسانی بر او قضاوت کنند که از شرایط او نا آگاهند؟ آیا می شود هنر خارج از مرکز که در بسیاری شهرستانها کاملا خودجوش و بدون پشتوانه و حامی به موفقیت رسیده - و میتوان ثابت کرد از بسیاری جهات پیشرو تراست - را با دید مرکز نشینان سنجید؟

در پاسخ به پرسشهای ذکر شده در فراخوان « گروه حجم سبز » باید گفت که بله، هنر خارج از مرکز می تواند مسقل عمل کند و می شود به آینده آن خوشبین بود چنانکه تا کنون بدون حمایت راه خود را پیموده است.

چه بسیارند هنرمندانی که برای شناخته شدن خود را و هنر بومی خود را به فراموشی سپردند و (چه برای نمایش آثارشان و چه فروش آنها ) آن چیزی شدند که طبع مرکز نشینان و جشنواره هایشان می پسندد و هویت شان را گم کرده اند!

جای شکی نیست که امکانات نقش بسیار مهمی در این زمینه دارند، اما رشد و نمو هنر در فضای جامعه تنها به وجود امکانات وابسته نیست، عوامل زیادی دست به دست هم می دهند تا یک جریان هنری خلق شود؛ در واقع با شرایط دشوار طول مسیر تغییر می کند نه مقصد آن!

با تمام اینها هنر معاصر در خوزستان همچون استانهای دیگر؛ مازندران، کردستان، کرمان و هرمزگان راه خود را می پیماید. استان خوزستان با داشتن چندین دانشکده هنر- دانشگاه های سراسری و آزاد - اساتید متعدد و دانشجویان بسیار و هنرمندان و هنرجویانی که به صورت آزاد و یا از طریق مراکز مختلف هر ساله وارد جامعه می شوند مسیر روشنی را در پیش دارد. شاهد این امر گروه های هنری هستند که بدون توجه به نگاه مرکز شکل گرفته اند.

ازجمله گروه هنری مسقل ساعت هفت واقع در اهواز - توسط گروهی از اساتید دانشگاههای اهواز- که با برنامه ای منظم و جلسات روشنگر و تئوریک، پرورش مخاطب صحیح هنرهای تجسمی را در نظر دارد و بیشترین تلاش خود را معطوف به شناسایی هنرمندان ناشناخته و بومی به کار گرفته است. یا گروه گرافیتی چیز که توسط یکی از اساتید دانشگاه اهواز و جمعی از دانشجویانش چند سالیست تاسیس شده و آثار ارزشمندی از خود به جا گذاشته اند.

چه بهتر آنکه جشنواره ها و جریانهای مهم هنری در سطح کشور پخش شود و نشریات اخبار فرهنگی و هنری استانها را پوشش دهند و رویکرد خود محور بینی از نگاه ها حذف شود. زیرا جهان امروز ما جهان چند صداییست نه تک صدایی، اما این به معنای توقف هنر معاصر در شهرستانها تا رسیدن به آن روز نیست، روزهای خوبی را در پیش داریم.

گروه هنری مستقل ساعت هفت،اهواز
http://at7pm.blogfa.com/

..................................................................................