گزارش تصویری سی و دومین دوره هنر در روستا در تاریخ 18 شهریورماه سال 1390 در محل اجرایی دبیرخانه هنر در روستا برگزار گردید

گزارش نمایشگاه عکاسی « هنر در روستا »

توجه به داشته های روستای کوتنای شهرستان قائمشهر در زمینه های فرهنگی و هنری و مردم شناسی ما را به سمت عکسهای قدیمی از این روستا برد، تا پس از ورق زدن تاریخی که گذشتگانمان را شکل داده با نگاهی دیگربه امروزمان بنگریم.

از آنچه بودیم با افتخار صحبت کنیم و بر آنچه هستیم عمیق تر بیاندیشیم.

عکسهای قدیمی کوتنا بخشی از آثاری ست که میتوانند برای آیندگان در موزه ی مردم شناسی روستایی حفظ و نگهداری شوند.

عکسهایی از دهه ی سی و چهل خورشیدی که خاطرات و نشانه های بزرگی را بر دوش خود میکشند.

گاه توسط یک عکاس گرفته شده اند و گاه توسط مردم روستا و از سر ذوق برداشته شده اند.

نوعی نگاه بکر و صمیمی که از ویزور دوربینی جهان پیرامون را مینگرد و ثبت میکند.این یادگارها به رسم امانت در آرشیو دبیرخانه ی « هنر در روستا » برای آیندگان محفوظ خواهند ماند تا در زمانی مناسب به صورت کتاب چاپ و در اختیار عموم قرار گیرند.در راستای معرفی این عکس ها که واجد ویژگی های منحصر به فردی همچون توجه به نوع معماری خاص روستایی، پوشش زنان، مردان و کودکان، آداب و رسوم عروسی ها، عزاداری ها، مراسم ویژه ی اعیاد ملی و مذهبی، جاده سازی های روستایی و آب رسانی ها و شیوه های آموزش و پرورش و... هستند.

برای اولین بار درتاریخ 18 شهریور ماه هزار و سیصد و نود خورشیدی نمایشگاه برخی از عکسهای جمع آوری شده در کنارمعرفی فعالیت های دیگر شش ماهه اول دبیرخانه « هنر در روستا » برگزار شد تا بهانه ای باشند برای به اشتراک گذاشتن خاطرات آلبوم های شخصی مان با همگان در محیط روستا.

دانش آموزان کلاس چهارم و پنجم روستای کوتنا . 1343

دانش آموزان راهنمایی روستای کوتنا . اواسط دهه 1350

عکس هوایی از روستای کوتنا
این عکس توسط رضا شاهبایی از روی دکل برقی که در شالیزار روستای کوتنا قرار دارد گرفته شده است.
زمان عکاسی: اواخر دهه 1350

استقبال عمومی از نمایشگاه عکسهای قدیمی روستای کوتنا
31 عکس انتخابی از عکس های ارسالی به دبیرخانه هنر در روستا در بخش های معماری و بناها، مراسم های مذهبی و سنتی، پوشاک و فعالیت های روستایی ( کار و کشاورزی ) و ورزشی و ... از جمله عکس های به نمایش در آمده بوده است.

اجرا
گروه مقیم در مچاله به سرپرستی حمید اسدزاده
اعضای گروه مقیم در مچاله بستری دایره ای را مهیا نموده و شخصی « انسان » در وسط این دایره قرار گرفته و انبوهی از طناب بافته شده را به دور شخص مورد نظر پیچیدند و از مخاطب خواسته می شود تا هر برخوردی که دوست دارند انجام دهند

انتظار می رفت بعضی از مخاطبان واکنشی نشان ندهند و بعضی هم مطمئنا دوست داشتند تا حرکتی از خود داشته باشند و کشیدن طناب برای هرکسی وسوسه کننده بود تا اینکه فردی طناب را با قدرت کشید و همین امر باعث شد تا برخورد مخاطبان دیگر اوج گیرد و به داد آن شخص برسند و در نهایت شخص « انسان » به کمک مخاطبان از بند این طناب ها رهایی یافت.

این اجرا در زمان دو دقیقه پانزده ثانیه به اتمام رسید.

اعضای گروه:
فروزان سلیمانی . طیبه محجوب . اکبر نعمتی راد . امین دریاباری . کوهیار ابراهیمی نژاد . روح الله تیموری . مهران غلامی . محمدرضا حبیبی . حسین عبدی

در من هزار درخت
کاری از روجا رضایی، ملیحه جهانگیری، مهدیه جهانگیری و محبوبه عربعلی

در نقش زنان روستایی پارچه ای هزار تکه دوختند از طرح های شاد و گلدارو رنگهای روشن.ما سعی کردیم پیش از شروع جشنواره با صحبت با زنان روستا از کارها و دغدغه های روزانه ی انها بپرسیم. و اینچنین شد که تصمیم گرفتیم در هنگام دوخت کار به ذهن انها رخنه کرده و دل نگرانی ها و اندیشه هایشان را لا به لای این رنگها و طرح ها بدوزیم.اندیشه هایی که گاه خیلی ساده اما مهم و گاه بسیار آشفته اند..

مجسمه با عنوان کودکی ده ساله بودم
رسول کاظمی

اجرا: حامد مشمولی
با همکاری حسین مشمولی هلنا حقگو، ملیکه ریاحی و نازی قربانی

فرهاد گاوزن یکی از مدعوین این دوره از برنامه

رد تنه در طراحی
طرحی از فرهاد گاوزن
اجرا : اعضای خانه ی طراحی
درخت چگونه تصویر می شود؟ آن گونه که دیده می شود آن گونه که شنیده می شود . و امروز آن گونه که قطع می شود . جمعه هجدهم شهریور ماه ، سی نفر از اعضای خانه ی طراحی مهمان درختان جنگل بودند و ردی از پوست میزبان را به یادگار برروی کاغذهای سفید ، این ابزار بی واسطه ی طراحی بر جای گذاشتند . اعضای خانه ی طراحی به دعوت دبیرخانه ی گروه هنری حجم سبز وهنرروستا در کوتنا قائم شهر، روز پنج شنبه هفدهم شهریور، ساعت پنج صبح سوار بر اتوبوس راهی آن جا شدند . این سفر در راستای فعالیت های زیست محیطی خانه ی طراحی صورت گرفت . در این سال ها ما شاهد تخریب بی رویه ی محیط زیست در ایران بوده ایم که آخرینش فاجعه ی دریاچه ی ارومیه است و قطع درختان و تخریب جنگل عادت همیشگی ما بوده و هست .خانه ی طراحی همیشه از دغدغه های خود می داند هر چند کوچک اما در این راستا فعالیتی داشته باشد . شاید این حرکت ها به علت نداشتن تیریبون وسیع ، در سطح گسترده تاثیر کمی داشته باشد اما ما براین باوریم، هرچند کوچک اما می توان تاثیرگذار بود . وقتی روز جمعه پایمان به جنگل رسید آقای گاوزن در طی صحبت کوتاهی گفت : « این طور که پیش می رود ما مطمئنیم این جنگل و جنگل های دیگر روزی از بین خواهند رفت ما بچه های خانه طراحی دنیا را از دریچه ی طراحی است که می بینیم .از این رو می خواهیم درست از دریچه ای که با آن می نگریم با این فجایع برخورد کنیم. ما کاغذ طراحیمان را دور درختان می پیچیم و با کشیدن مداد بر سطح کاغذ بافت درخت را به یادگار می گیریم ، گویی تنها چیزی که از این شکوه خداوندی به جا می ماند فقط رد درخت بر روی کاغذ است ، کاغذی که خود زاییده ی درخت است . سفیدی کاغذ همیشه برای من تداعی گر روح درخت بوده است .برای من امروز روح و جسم درخت درهم می آمیزند و من می خواهم صدای ضربان قلب درختان را با کشیدن مداد برروی کاغذ بشنوم. ما امروز بافت هفتاد و دو درخت را می گیریم » . هفتاد و دو نمادی از قربانی بهترین یاران است و این نماد در فرهنگ ایران و در دل مردم این سرزمین جایگاه ویژه ای دارد شاید انتخاب این عدد از سوی آقای گاوزن کشتن بهترین ها باشد .
جواد سروش

حمام قدیمی روستای کوتنا مدتی طولانی است که تخریب شده است.
اما هنرمندان زیادی از آن برای برنامه های هنری خود استفاده کرده اند و در این دوره امید عزیزی سرپرست گروه گرافیک حجم سبز چیدمان خود را با موضوع « درخت طوبی » به اجرا گذاشته است.
این حمام و هر فضای دیگری می تواند پتانسیل بسیار خوبی برای به ثمر رساندن اهداف و اندیشه های هنری هر هنرمند باشد.

مهدی سماکوش و ریحانه گرجیان ضمن اینکه در ساعات اولیه صبح با چرخ سفالگری و ابزار خشت زنی برنامه های خود را به معرض نمایش عموم قرار دادند از مردم روستا و هنرمندان هم دعوت کردند تا چرخ سفال و نحوه کار با آن را تجربه نمایند.
مهدی سماکوش در نظر دارد تا از خشت هایی که توسط هنرمندان و مردم تهیه شده است میدان کوچکی در باغ دبیرخانه طراحی و آنرا به اجرا در آورد..

تقدیر
این کار اجرایی با عنوان تقدیر توسط مریم سلیمانی رافع، بهاره تجمل و بهار حیدرزاده در فضای سبز روستای کوتنا اجرا شد. زمینه اثر با ابعاد400 ×200 سانتی متر به دور درخت آویخته شد و سه زن با لباسها و ماسکهای قرمز، سفید و سیاه در زمینه قرارگرفتند و طیفی از رنگها در ظرفهایی روبروی این زمینه قرار گرفت و از مخاطبین با جمله ای که در ورودی آن آویخته شده بود - مرا رنگ کن - دعوت به مشارکت شد.

اینکه این بار مخاطب باید اثرگذار باشد، هدف این برنامه بود و مفهوم آن هم از بابت فمنیستی و هم از بابت معنای سمبولیک با موضوع آن که " سرنوشت انسان " می باشد، پیوندی تنگاتنگ دارد. فیگور سفید سمبل پاکی ذات انسانی ، قرمز سمبل جوانی و فرازهای زندگی و سیاهی نماد سرخوردگی ها وکسالت های زندگی است.

...تقدیری که برای زن از قبل نگاشته شده و خود ناتوان از دخالت در بهتر شدن آن است.

گزارش از مریم سلیمانی

حسین انجم روز از تکه پاره های آهن آلات که دیگر قابل استفاده نیستند برای ساخت مجسمه های خود از آن استفاده می کند

حاج آقا نوروزی از اهالی روستا و کشاورزی مشغول است. وی تنها کسی است که در روستای کوتنا صنایع دستی را رونق داده است.
حضور وی در این دوره باعث شوق و دلگرمی هنرمندان و اهالی روستا شده است

انسان امروزه چنان در گیر وابستگی ها و دل مشغولی های دنیای جدید است که نیازمند محیطی است که در آن بتواند از شر مسائل دست و پا گیر و خسته کننده امروزی راحت شود. در حقیقت اجرای کار القاء فضایی است که علاوه بر آنکه سرشار از احساسات حقیقی و عواطف پرشور باشد بتواند برای لحظاتی انسان را از دنیای شلوغ و درهم و برهم امروزی جدا کند. با در نظر گرفتن اینکه همه ما به گونه ای حتی برای دقایقی از روز به آن نیازمندیم. استفاده از 2 عنصربسیار ساده ( سیم توری و پارچه ) برای ساختن این کار بدان علت بود تا با فاصله گرفتن از بعضی ریخت و پاش های امروزی برای ایجاد یک معماری ،همزمان بتواند با خلق یک فضای خوش آیند و شاد برای اندیشیدن،ایجاد یک حس شگفت انگیز لحظاتی تنها بودن را نیز رقم بزند.

طراحی بخش جدا نشدنی فعالیت های دبیرخانه هنر در روستا است و در تابستان امسال برنامه های متعددی با عنوان « روز طراحی » در این محل برگزار شده است
محمد رضا رهبر از طراحان خوب و جوان کشور است که در اکثر برنامه ها حضور دارد.

راستی می دانید محل اجرایی دبیرخانه چه جور جایی است؟

این مکان بخشی از باغ دبیرخانه هنر در روستا است که به زودی برای برنامه های دراز مدت و هدفمند این دبیرخانه تغییر خواهد کرد و بخش های متنوعی چون نگارخانه، محل اسکان و پذیرش هنرمندان در آن ساخته می شود.
..........

با تشکر از گروه هنری حجم سبز ، شورا و دهیاری روستای کوتنا و میزبان برنامه خانواده محترم علی مشمولی

و حضور مهمانان ارزشمندی: سرکار خانم اقبال مدیر گالری آریا، احمد نصرالهی، دکتر نظام الدین نوری رئیس دانشگاه رود هن ، گیلدا بریمانی، آقای رحمتی رئیس خانه ورزشکاران ایران ، فاطمه پری نژاد مدیر گالری هفت آینه ، فرهاد گاوزن و خانه طراحی ، خانم طاهری و آقای ضرغامی از موسسه پژوهشی ادبیات کودکان ایران ، بهروز امیری ، آقای زارع رئیس اداره فرهنگ و ارشاد شهرستان . آذر کارسون هنرمند نقاش از واشنگتن

...........

با تشکر از گروه هنری حجم سبز ، شورا و دهیاری روستای کوتنا و میزبان برنامه خانواده محترم علی مشمولی

و حضور مهمانان ارزشمندی: سرکار خانم اقبال مدیر گالری آریا، احمد نصرالهی، دکتر نظام الدین نوری رئیس دانشگاه رود هن ، گیلدا بریمانی، آقای رحمتی رئیس خانه ورزشکاران ایران ، فاطمه پری نژاد مدیر گالری هفت آینه ، فرهاد گاوزن و خانه طراحی ، خانم طاهری و آقای ضرغامی از موسسه پژوهشی ادبیات کودکان ایران ، بهروز امیری ، آقای زارع رئیس اداره فرهنگ و ارشاد شهرستان . آذر کارسون هنرمند نقاش از واشنگتن و آقای آقا زاده

...........

و با تشکر از شورای برگزاری:
حسین روانبخش . امید عزیزی . سینا پناهی . حامد حبیبی

عکاسان:
فرزانه فاضلی . مهدی نعمتی نژاد . نیما آخوندی . میثم گذاری . سینا جعفری

تصویر برداری و تهیه گزارش از برنامه:
بابک شیرآقایی و مجتبی دهدار

و:
مهدی بهار . مهدی ملکی . علی رحمانی رئیس شواری حل اختلاف روستای کوتنا . فرشاد شاهبایی .

گزارش از :
جلال الدین مشمولی
مدیر گروه هنری حجم سبز
مورخ بیست و سوم شهریورماه